تبليغاتX
(هگارا) (یاد یار)
(هگارا) (یاد یار)
اللّهم أرنی الطلعة الرشیدة
جوانان
* شما (جوانان) كارتان خيلى آسان‏تر از ماست. شماها خيلى زودتر و خيلى روشن‏تر پيام الهى را درك مى‏كنيد. خدا با شما حرف مى‏زند، به شما جواب مى‏دهد و شما اين جواب را در دل خودتان حسّ مى‏كنيد.

بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در ديدار جمعى از دانشجويان مجروح در كوى دانشگاه 4/5/1378

* بعضى‏ها خيال مى‏كنند جوانها در مقابل گناه بى‏تابند. ولى من مى‏گويم كه جوان همچنان كه از قدرت جسمانى برخوردار است، از قدرت اراده هم برخوردار است.

سخنرانى رهبر معظم انقلاب و فرمانده كل قوا در ديدار بسيجيان و پرسنل سپاه پاسداران استان گيلان در ميدان صبحگاه لشكر 16 قدس 16/2/1380
|+| نوشته شده توسط من در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385 ساعت 13:32 |

جام معرفت
االهم نور قلوبنا بالقرآن
شیخنا آیة الله عبدالله جوادی آملی ( حفظه الله) فرمودند:
اگر انسان خدا را ببيند ترس شاهدانه خواهد داشت و از خود او خواهد‌ترسيد، نه از عذاب او. اين‌كه ما از خدا ترس غايبانه داريم و از جهنّمش‌مي ترسيم نه از خود او؛ از آن جهت است كه به مقام احسان بار نيافتيم و‌خدا را نمي بينيم. بنابراين، آن كه از جهنم مي‌ترسد ترسش، ترس از خداي‌غايب است در حالي كه اگر انسان خدا را با چشم باطني ببيند مي‌فهمد كه‌او سراسر جمال و لطف است؛ آنگاه او را مي‌طلبد نه بهشت او را، از خود او‌مي‌ترسد نه از جهنّم او.

--------------------------------------------------------------------------------
مأخذ: (حماسه و عرفان، ص ٧٤)
|+| نوشته شده توسط من در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385 ساعت 13:15 |

عشق
در این روزگار افسار عشقمان را به هر پستی و غفلتی سپرده ایم؛ اما اگر عشق حقیقی را می شناختیم، هرگز و هرگز که حتی لحظه ای از او دور می توانستیم بودن.
پ.ن : حبیبا! ذره ای از طعم عشقت را بچشانمان.
|+| نوشته شده توسط من در جمعه هجدهم اسفند 1385 ساعت 12:5 |

تا خدا هست به غم وعده ي اين خانه مده.
به حباب نگران لب يک رود قسم
و «به کوتاهي آن لحظه ي شادي که گذشت»ا
غصه هم خواهد رفت
آن چناني که فقط خاطره اي خواهد ماند
لحظه ها عريانند
بر تن لحظه ي خود جامه ي اندوه مپوشان هرگز
تو به آيينه
نه!ا
آيينه به تو خيره شده است
تو اگر خنده کني، او به تو خواهد خنديد
و اگر بغض کني
آه از آيينه ي دنيا که چه ها خواهد کرد
گنجه هاي امروز، پر شد از حسرت و اندوه و چه حيف
بسته هاي فردا، همه اي کاش اي کاش
ظرف امروز وليکن خاليست
ساحت سينه پذيراي چه کس خواهد بود
غم که از راه رسيد، در اين خانه بر او باز مکن
تا خدا يک رگ گردن باقيست
تا خدا هست به غم وعده ي اين خانه مده...ا
|+| نوشته شده توسط من در شنبه دوازدهم اسفند 1385 ساعت 14:43 |